با خوردن بیسکویت جو ستاک، خواب خود را تنظیم کنید

فرآیند مکانیزه ساخت بیسکویت سریع و مداوم است، مواد را به صورت خمیر در می آوریم و سپس ورز می دهیم و به ضخامت یکنواخت می غلتانیم.

شکل های بیسکویت از آن بریده می شود و در اجاق سیار قرار می گیرد، برخی از بیسکویت ها به روش های آماده سازی و پخت خاصی نیاز دارند.

بیسکویت‌سازی از اوایل قرن نوزدهم، زمانی که کمک‌های تکنولوژیکی محدود بود و بسیار کار بر بود، به طور فزاینده‌ای و به شدت مکانیزه شده است، آنها را می توان به صورت تجاری یا خانگی پخت.

بیشتر بیسکویت جو ستاک از نظر ظاهری متمایز می شوند: گرد، مربع، مستطیل، انگشتی شکل، یا به طرز خیالی با طرح هایی تحت تاثیر قرار گرفته اند.

بیسکویت‌های ساده معمولاً با کاتر یا داکر سوراخ می‌شوند تا تردی را در طول پخت افزایش دهند، بیسکویت های فانتزی را می توان با شکر، مایه کیک یا روکش (کاملا یا جزئی) با شکلات پوشاند.

هر نوع بیسکویت همچنین نام تجاری خود را دارد که به مواد تشکیل دهنده، نام (ساندویچ، ویفر، ماکارون یا کراکر)، بافت، کیفیت غذا خوردن و زمان مصرف آن اشاره دارد.

طیف بیسکویت ها در 150 سال گذشته افزایش یافته است، هانتلی و پالمرز، از ریدینگ، انگلستان، یک رهبر جهانی در تولید بیسکویت، حدود 130 نوع را در سال 1870 فروخت تا سال 1898، این میزان به بیش از چهارصد افزایش یافت.

برخی به خوبی تثبیت شدند و سابقه طولانی دارند، به عنوان مثال، “بیسکویت آبرنتی”، یک بیسکویت اختصاصی بر اساس بیسکویت کاپیتان، توسط دکتر جان آبرنتی (1764-1831)، جراح ارشد در بیمارستان سنت بارتولومئو در لندن ابداع شد.

برخی از بیسکویت ها به مقدار زیاد خورده شده اند، چای Digestive (یا سبوس‌دار) و چای غنی از سال 1949 به بعد رهبران بازار در بریتانیا شدند.

انواع دیگر از بین رفتند، اما گونه های جدید به طور مستمر در نتیجه تقاضای مصرف کننده، تغییر سلیقه و نوآوری در تکنیک های تولید در حال توسعه هستند، بیسکویت های با روکش شکلاتی در دهه اول قرن بیستم محبوب شدند.

دیدگاه شما با موفقیت ثبت شد.

نظرتان را ثبت نمایید.

شماره همراه شما منتشر نخواهد شد.